เปิดเทอมมาได้สองสัปดาห์ อา งานเยอะจริงๆแฮะ งานไม่หนัก ไม่อะไรเลย แต่มาเรื่อยๆ แล้วมาไม่หยุด (มีคนพูดเลยว่า เหมือน*.*.* มาไม่ปกติ) ช่วงนี้เลยจะมีรายการแหกปากบ่อยๆค่ะ ว่า

 

งานเข้า!!!

 

 

จริงๆเริ่มปรับตัวได้บ้างแล้วล่ะ ชีวิตมอปลายก็สนุกดีเหมือนกันนะ เพื่อนในห้องแมร่มฮากันทุกคน บันเทิงจริงๆครับเพื่อน เรียนๆไปชักลืมตัวคิดว่าอยู่แผนศิลป์แล้ว ห้องนี้ไม่ได้ให้บรรยากาศความเป็นห้องแผนวิทย์เลย ให้ตายเถอะ

รั่วก็รั่ว เสื่อมก็เสื่อม มุกที่เล่นก็โคตรแป้ก แต่ก็ขยันยิงได้ทุกชั่วโมง สะแหม่ รู้ตัวกันหน่อยเถอะครับเพื่อน ว่ากระสุนเอ็งมันด้าน ยิงไงก็ไม่ขำเว้ย (แต่ก็ฮาทุกที แต่ฮาเพราะตัวคนยิง 55+)

มีแต่เรื่องฮาๆไม่ซ้ำวันจริงๆว่ะค่ะ เมื่อวานก็หิ้งบูชาบรรพบุรุษ สะแหม่ 

 

 

 

จริงๆช่วงนี้มีงานของทางชุมนุมเข้าเรื่อยๆเหมือนกันนะ แต่ไม่ใช่รีบด่วนอะไรเท่าไหร่ เม่ยก็เลยชิวๆไปได้

แต่ตอนนี้ มีหน้าที่หลักสองอย่างที่จำเป็นต้องทำค่ะ

 

 

 

ยืมหรือคืนดีคะน้อง . . .

 

 

เฝ้าเคาท์เตอร์ยืมคืนค่ะ =w=

ปฏิบัติงานสลับกับแมวเนียนและไอ้คุณน้องเฌอเป็นระยะๆ ช่วงนี้อยู่ในระหว่างการผูกขาดชั่วคราวฮ่ะ ปกติคุณพี่จะเป็นคนคุมกับแมวเนียน แต่คุณพี่ย้ายไปมหิดลแล้ว ปีนี้ไอ้เม่ยเลยต้องคุมแทน

ไอ้ที่อยู่ในมือคือเครื่องยิงบาร์โค้ดฮ่ะ แต่หลังๆง้องแง้งบ่อย(คาดว่าคงเป็นจากตัวโปรแกรมสารนิเทศน์มากกว่า) ต้องคีย์ด้วยมือแทน เป็นอะไรที่ต้องลุ้นเหมือนกัน แต่ส่วนใหญ่ ที่ยิงไม่ผ่านคือพวกรหัสสี่ตัวน่ะเค่อะ

(พอดูออกมั้ยหว่า ตรากราฟที่อกเสื้อ)

 

 

อีกหนึ่งหน้าที่

 

อย่ามายืมตอนนี้ได้มั้ย(วะ) ขอคีย์รหัสก่อน

 

 

 

ไอ้นี่แหละค่ะ งานเข้าของจริง

ที่เล่าไปในเอนทรี่เมื่อวานนั่นแล ว่าช่วงนี้ต้องรีบทำยอด ทำเวลา คีย์ชื่อเด็กมอหนึ่งเข้าเครื่องให้ได้มากที่สุด

 

ปกติได้ทำตอนเช้ากับกลางวัน เย็นเฌอมันอาจจะมาทำให้(อันนี้ไม่รู้) รู้อย่างเดียวว่า พิมพ์แล้วโคตรเมื่อยเลยค่ะ

เจ็บนิ้วก้อยซ้ายโคตรๆ กดชิฟต์ตรงคำว่าเด็กหญิง/เด็กชายทุกชื่อเลยไง แล้วบางคนชื่อก็สะเหรือกต้องกดชิฟต์บ่อยๆ(ชื่อจริงไอ้เม่ยก็ต้องกดเหมือนกัน ตัวเว้นตัวเลย) เอียงมือกดให้มันส์กันไปเลย ฮา

ตลอดสามวันนี่ก็ มีชื่อเด็กผ่านมือผ่านตาไปแล้วราวๆร้อยกว่าชื่อ พิมพ์กันให้อ้วกแตกไปเลย ไอ้พวกชื่อสะกดยากๆนี่ก็แบบ (บางทีก็)อยากจะเดินไปถามน้องเขาเหมือนกันนะว่า ให้พ่อแม่ตั้งชื่อให้พิมพ์ง่ายๆหน่อยไม่ได้หรือไงคะ (ฮา ไม่ทำจริงหรอก แต่บ่นขำๆกับแมวบ่อยจริงๆ มันพิมพ์ยากกกก)

ปวดตาเหมือนกันนะ ต้องจ้องจอสลับกับเช็คใบรายชื่อเป็นระยะ ต่อให้ได้แมวเนียนหรือไอ้คุณน้องเฌอมาช่วยขานให้ เราก็ต้องเช็คตัวสะกดอยู่ดี เข็ดแล้วค่ะ ไอ้เด็กเกรียนคนนั้นทำเราเข็ดเลย พอรีบแล้วลน โปรแกรมก็จะชอบเออร์เรอร์ช่วงนั้นแหละ ต้องปิดแล้วเปิดเข้าใหม่ กว่าจะแก้ได้นี่ก็ห้านาที อะไรแบบนั้น เลยต้องละเอียดๆกันนิดนึง

แต่มีข้อดีที่ได้จากไอ้นี่อยู่อย่างค่ะ พอพิมพ์ไปได้สักสี่ห้าคน สปีดไอ้เม่ยจะอัพเพิ่มพรวดพราด เหมือนมือมันชิน อะไรประมาณนั้น แล้วต้องทำต่อเนื่อง ห้ามหยุดนะ หยุดแล้วเหมือนรีเซ็ตใหม่ จะพิมพ์ช้า แล้วค่อยเร็วอีกรอบ ก็เลยจะแอบหงุดหงิดเวลาพิมพ์จนเครื่องร้อนได้ที่แล้วมีคนมายืมหนังสือ อา เซ็งหน่อยๆนะนั่น

 

 

 

วันนี้แอบเจอรุ่นน้องน่ารักอีกแล้ว ฮ่ะๆ น่ารักในแง่นิสัยนะเคอะ

คือเมื่อเช้า ตอนกำลังจะได้เวลาเข้าแถว ไอ้เม่ยก็เดินปิดไฟแป้บๆไปเรื่อย น้องเขามายืมหนังสือพอดี แล้วพูดเพราะโคตรรรรร

 

น้อง// พี่ครับ เอ่อ ตอนนี้ยืมหนังสือได้มั้ยครับ

เด็กแว่นค่ะคุณขา เด็กแว่นน่าตาเรียบร้อยยยยย พูดจาก็เพราะ ต่อให้ยังไม่มีชื่อในรหัสกรูวก็จะคีย์ให้แบบ ณ บัดนาวเลย แมร่ม ขอรุ่นน้องน่ารักๆแบบนี้สักสิบคนเถอะ รับรองเลย จะมองรุ่นมอหนึ่งในแง่ดีกว่านี้มากกกก

 

ชักเข้าใจอารมณ์พวกรุ่นพี่ขึ้นมาซะแล้วสิ ฮา

 

 

 

 

สรุปว่าวันนี้ก็เรียนประวัติสังคมฯต่อเหมือนเดิน ไม่ย้ายหนีไปไหนแล้ว เพราะว่าไอ้กลุ่มที่มีปัญหาด้วยมันย้ายไปที่อื่น ตอนนี้เลยเรียนกันแค่สี่คน ฮ่ะๆ หนุกหนานจริงๆ

 

 

 

ป.ล. พรุ่งนี้ว่าจะไปเทพศิรินทร์ ไปสมัครสอบสอวน.ชีวะดูล่ะ =w=

ป.ล.2 เพื่อนคะเพื่อน แอนโธชุมนุม เดทไลน์ก่อนวันแม่ดีมั้ย

ป.ล.3 เพื่อนคะเพื่อน เรามีเรื่องจะสารภาพล่ะ เรายังไม่ได้ส่งโครงการของชุมนุมเลย =w='''''

ว่าจะแก้ใหม่ก็ไม่มีเวลา สุดท้ายเลยไม่ได้แก้ซะที ขอโทษทีเว้ย รู้ว่าเราอู้ แต่มันไม่มีอะไรจูงใจให้ทำงานจริงๆ อยากคุยงานกับประธาน พี่ท่านก็ไม่ค่อยโผล่มาที่ห้องสมุด บางทีแอบรู้สึกเองว่าเขาไม่ค่อยกระตือรือร้นสักเท่าไหร่ (หรือคิดอีกแง่ ไอ้เม่ยน่าจะอเลิร์ทเกินไปมากกว่า ="=) ก็เลยพาลรู้สึกแบบ ไว้ก่อนละกัน

 

ป.ล.4 พรุ่งนี้จะพยายามเคลียร์แท็กให้เสร็จ อา ได้หยุดหนึ่งวันนี่มันดีจริงๆ