คำเตือน ควรอ่านนะจ๊ะ

เฟิร์ส Axis Power Hetalia เป็นการ์ตูนที่แต่งขึ้นเพื่อความบันเทิง โดยตัวละครมีต้นแบบอ้างอิงมาจากประเทศต่างๆ อาจมีเนื้อหาบางส่วนที่ล้อเลียนเสียดสี แต่ไม่ได้มีความเกี่ยวข้องกับบุคคล สถานที่ ประเทศ และเหตุการณ์ใดๆที่มีอยู่จริงๆ หากผู้ใดที่ค่อนข้างอ่อนไหวหรือรับไม่ได้ต่อเรื่องแบบนี้ เชิญมองที่กากบาทมุมขวา แล้วกดปิดไปได้เลยค่ะ

เซคกันด์ เฮตาเลียมิใช่การ์ตูนวายแต่อย่างใด กรุณาทำความเข้าใจตรงส่วนนี้ด้วยค่ะ

เติร์ด WARNING - YAOI ALRET เนื้อหาในเอนทรี่นี้มีส่วนเกี่ยวข้องกับชายรักชาย ซึ่งเป็นส่วนที่แต่งเติมขึ้นโดยจินตนาการของจขบ.เอง ไม่ได้เกี่ยวข้องกับตัวต้นฉบับแต่อย่างใด หากผู้ใดรับรังสีวายไม่ได้ มองที่ทิศสองนาฬิกา แล้วกดกากบาทปิดเลยค่ะ

โฟร์ท หากจะมาเพื่อเกรียน Please turn around

เข้าใจตรงกันแล้วนะคะ ขอขอบคุณที่อ่านคำเตือนจนจบและปฏิบัติตามค่ะ

===========================================

===========================================

 คนอย่างอาเธอร์ เคิร์กแลนด์ไม่เคยหัวเสียเท่านี้มาก่อน . . .

แค่ความลังเลเล็กๆน้อยๆระหว่างจัดห้องส่วนตัว ก็ทำให้เขาเสียเวลาเกือบทั้งวันไปโดยเปล่าประโยชน์

อดีตโจรสลัดเจ็ดย่านน้ำเม้มปาก

สิ่งไหนที่ตั้งใจแล้ว ไม่มีวันเสียล่ะที่จะไม่ประสบความสำเร็จ

เพราะฉะนั้น การทำความสะอาดครั้งใหญ่นี้ ควรเริ่มจากการทิ้งของที่ควรทิ้งไปเสียให้หมด !!!

สุภาพบุรุษเมืองผู้ดีก้าวเข้าหาตู้หนังสือสุดริมห้องเป็นเป้าหมายแรก ปลายนิ้วไล้เรียงตามสันสิ่งพิมพ์เก่าคร่ำคร่า

The Scarlet Women ถูกเลือกให้หลุดออกจากนิวาสสถาน ก่อนจะตามด้วยการเสด็จแปรพระราชฐานอย่างถาวรของ Le Petit Prince และนิยายอิโรติกอีกหลายเล่ม

นี่ก็เขียนโดยคนของเจ้านั่น . . .

ให้เหตุผลกับตัวเองก่อนโยนลงพื้นอย่างไม่ไยดี

ชะงักมือที่หนังสือรวมลายปัก ชั่งใจ ก่อนจะช่างมันด้วยการส่งให้ไปนอนรอการกำจัดกับพรรคพวกที่พื้น ด้วยสาเหตุเพียงเพราะเป็นหนังสือที่ใครบางคนซื้อให้

แค่นึกถึงมือที่ช่วยหิ้วถุงใส่หนังสือ ไออุ่นยามถูกเกาะกุมพลันร้อนวาบในความรู้สึก . . .
 
น่าขัดใจเป็นที่สุด !!!

กำจัดแหล่งเพาะเชื้อราไปได้ค่อนตู้ เจ้าของห้องเริ่มหันรีหันขวาง สายตาสะดุดกับโคมไฟข้างหัวเตียงที่ใช้อยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน ไล้สัมผัสเถากุหลาบปักละเอียดบนผืนผ้าก็แทบตัดใจละไม่ลง แต่เมื่อคิดถึงประกายสะท้อนไฟของเรือนผมเฉดเข้มกว่าที่เคยนอนเคียง ความหงุดหงิดประทุอย่างไร้สาเหตุจนต้องกระชากปลั๊ก หอบวัตถุเจ้าปัญหาไปซุกไว้ในมุมพ้นตา

กลับมาเปิดลิ้นชักข้างเตียงรื้อค้นของ ทั้งกรอบรูป กล่องไม้ ของเล็กๆน้อยๆจิปาถะที่คนทางโน้นสรรหามามอบให้พร้อมข้ออ้างต่างๆนานา ย่นจมูกอย่างขัดใจเมื่อพบว่าแม้แต่กล่องดนตรีใบจ้อยเก่าคร่ำคร่าก็ยังใช้การได้ดี ขัดใจจนต้องกองสุมไว้บนเก้าอี้นวมยาวอย่างไม่รู้จะทำประการใดนอกจากลงถังขยะ

ไวน์แดงชั้นดี ที่อุตส่าห์ซุกซ่อนไว้ให้พ้นมือพ้นตาของสาวใช้และพ่อบ้านก็ไม่รอดพ้นชะตากรรม ขวดเปล่าขวดเต็มบรรจุถูกกวาดออกมาจากใต้เตียง แม้ครั้งหนึ่งจะเคยชื่นชอบนักหนายามได้ลิ้มสัมผัส ทว่าเมื่อนึกถึงแหล่งผลิตแล้ว จุมพิตร้อนแรงเคล้ากลิ่นไวน์กลับผุดขึ้นในอนุสติ ชวนให้ขยะแขยงจนไม่กล้าแม้แต่จะเปิดละเลียดรส

แม้แต่แผ่นเสียงโบราณที่เคยหวงนักหนา แม้จะเป็นอดีตน้องชายเมื่อครั้งเยาว์วัยก็ยังไม่ยอมให้แตะกลับถูกร่อนลงกับพื้น ชะตากรรมไม่ต่างจากบรรดาสิ่งพิมพ์ข้ามยุคสักเท่าไหร่ ถึงคุณชายแห่งออสเตรียนั้นจะชอบย้ำนักหนาว่าดนตรีไม่มีเชื้อชาติ หากแต่เมื่อใดที่นึกรู้ว่าผู้ประพันธ์เป็นคีตกวีชาวฝรั่งเศสแล้ว ต่อให้บทเพลงนั้นจะไพเราะจับจิตสักเท่าไหร่ มันก็ไม่ต่างอะไรจากเสียงหม้อไหกระทบพื้นครัวเลยแม้แต่นิดเดียว

ระคายหูจนฟังไม่ลง !!!

ไม่สาใจกับการกำจัดคีตศิลป์ บรรดาภาพเขียนทั้งงานจริงและจำลอง หากสลักหลังว่าส่งมาจากแดนน้ำหอมแล้ว ก็เป็นอันต้องถูกปลดระวางอย่างไม่มีเงื่อนไข

ประตูตู้เสื้อผ้าบานโตเปิดกว้าง อาภรณ์หลากสีเกลื่อนยิ่งกว่าพายุเข้า ไม้แขวนเสื้อแกว่งกระทบผนังตู้กึงกัง

กวาด ต้องกวาด กวาดออกไปเสียให้หมด ชอบเอามาฝากไว้นัก. . .

ดี คราวนี้บ้านเขาจะได้มีผ้าขี้ริ้วยี่ห้อฝรั่งเศสบ้างล่ะ!!!

เชิ้ตขาวทรงหลวมติดระบายฟู่ฟ่า เสื้อนอกหนาหนักสีฟ้าอ่อน ไหนจะทูนิคบ้าๆที่เคยถูกบังคับให้ใส่อีก
 

ยิ่งรื้อ เขาก็ยิ่งรู้สึกไม่สบอารมณ์อย่างหนักเมื่อพบว่าสิ่งที่ต้องทิ้งมีปริมาณมากมายมหาศาล

ไม่ต้องเอาไปทำผ้าเช็ดพื้นหรืออะไรแล้ว โยนลงถังขยะไม่ก็บริจาคให้หมดเสียเลย เกะกะลูกตา!!!

ลิ้นชักข้างโต๊ะกระจกถูกกระชากออกจนสุด กุหลาบแห้งกรอบช่อใหญ่อัดซุก เก่าจนจำไม่ได้ว่าเก็บไว้ตั้งแต่เมื่อไหร่ แต่สัณฐานที่ยังหลงเหลือพอจะรู้ว่าเป็นกุหลาบสีแดงทั้งร้อยดอก เม้มปากแน่นก่อนโยนส่งไปกราวกระจายบนเก้าอี้ยาว ขัดเคืองที่ตนเองเคยให้ความสำคัญกับคนคนนั้นขนาดนี้

ไหนจะช็อกโกแลตนี่อีก ไม่รู้ว่าซุกไว้ใต้ดอกไม้พวกนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่ เปิดกล่องออกดูมีแต่ความว่างเปล่า

ขมวดคิ้วอย่างไม่เข้าใจ ว่าหมดตั้งแต่ครั้งไหน ในเมื่อสิ่งที่ถูกบันทึกไว้มีเพียงริมฝีปากร้อน กับ . . .

คิดได้เพียงเท่านี้ก็แทบขว้างวัตถุที่อยู่ในมือข้ามห้องด้วยใบหน้าร้อนผ่าว

ลิ้นชักลำดับถัดมาอัดแน่นไปด้วยจดหมายและบัตรอวยพร หน้างอง้ำขณะคว่ำเทออกมาเสียหมด ไม่ต้องเสียเวลาแกะอ่านซ้ำเป็นรอบที่สิบเขาก็จำเนื้อความได้

และที่สำคัญ มันก็ควรจะได้เป็นเชื้อเพลิงในฤดูหนาวนี้ทั้งหมดด้วย!!!

หมดจากตู้ใต้โต๊ะจึงขยับขึ้นมาที่ชั้นบน น้ำหอมขวดโต กลิ่นเดียวกับที่เคยกรุ่นข้างกายตกเป็นจำเลยที่หนึ่ง ถูกศาลสูงสุดแห่งเกาะบริเตนพิพากษาประหารชีวิตด้วยการพุ่งหลาวเอาหัวปักเก้าอี้ยาวอย่างไม่เปิดโอกาสให้อุทธรณ์
คงเป็นเพราะองศาการลงที่ผิดพลาด ดันฝาขวดเผยอออก ของเหลวสีอ่อนไหลซึมลงเนื้อผ้า ส่งกลิ่นรื่นใจคละคลุ้งไปทั่วห้อง

อาเธอร์ เคิร์กแลนด์หลุดสบถอย่างขัดใจ

แต่. . .

มองเก้าอี้ยาวบุนวมอย่างดีด้วยสายตาชั่งใจ

ไหนๆมันก็ซึมเข้าไปแล้ว แถมยังเป็นตัวที่เจ้าบ้านั่นชอบมานอนกลิ้งเกลือกอีก ทิ้งไปพร้อมๆกับของพวกนั้นเลยก็ดี

กวาดข้าวของบนโต๊ะล้มระเนระนาด ก่อนชะงักมือกับกล่องไม้ที่ตะแคงกลิ้ง ประกายแสงวาวของวัตถุภายในจูงใจให้หยุดพินิจ

กางเขนเงินไหม้ไฟ หลอมบิดเบี้ยวนอนนิ่งที่ก้นกล่อง

เพียงปลายนิ้วสั่นเทาสัมผัส . . .

ชาวาบทั้งร่าง น้ำตาหยดหนึ่งกลั่นตัวเงียบๆ

เขาจำได้แล้ว ระลึกได้ว่าเหตุใดของชิ้นนี้ถึงยังได้อยู่ที่นี่
รวมทั้ง ทำไม 'ขยะ'ทุกชิ้นที่เขาตั้งใจจะทิ้ง ถึงได้กองพะเนินมากถึงเพียงนี้

คงมีอะไรสักอย่างที่บังตา

ทั้งที่การกระทำของเขาเลวร้ายต่ออีกฝ่ายนัก

แต่ทำไม . . .

ทำไมนายยังรักฉันอยู่อีกล่ะ

ฟรานซิส . . .

===========================================

อธิบายเรื่องหนังสือสักติ๊ด 

The Scarlet Women หรือ นางบาป เป็นเรื่องสั้นที่ค่อนข้างมีชื่อในสมัยก่อนค่ะ เขียนโดยชาวฝรั่งเศส เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับเบื้องหลังของเงามืดและหอโสเภณีในยุโรปยุคก่อน (อ่า ฮาร์ดคอร์พอควร อ่านจบไปแล้วล่ะ แต่คิดว่าเรื่องแรงๆแบบนี้ท่านเธอร์น่าจะอ่านเลยเลือกมาในรายการ)

Le Petit Prince อันนี้คนไทยน่าจะรู้จักกันดี เจ้าชายน้อยค่ะ เอามาใส่เพราะอยากเล่นสำนวนเล่นคำนิดหน่อย เป็นหนังสือที่เขียนโดยชาวฝรั่งเศสเช่นกัน

===========================================

[Postscript]

อารมณ์หักตอนท้ายเรื่องสุดๆ ฮา เขียนทั้งหมดภายในวันเดียวเพราะแรงบ้า ปกติฟิกสั้นเรื่องนึงใช้เวลาบิวท์ราวๆหนึ่งวัน กับเขียนอีกสองวันกว่าๆ(ในกรณีที่บิวท์แล้วขึ้นไม่สุด ฮา)

แค่อยากลองเขียนท่านเธอร์เก็บห้องดูบ้างค่ะ ตอนที่คิดพล็อตนี่กะแค่อยากเขียนให้ลังเลนิดๆแล้วทิ้งโครมๆเพราะหยิบชิ้นไหนก็นึกถึงแต่พี่ฟรานซ์(กร๊าก) อารมณ์มันคงน่ารักๆผิดกับอีกสองเรื่องที่กำลังเขียนอยู่ไม่น้อย แต่ไปไปมามา ทิ้งสันดานเดิมตัวเองไม่ลง ฮาเท่าไหร่สุดท้ายก็หักลงดราม่าจนได้ (//โดนรุมตบตี)

กางเขนไหม้ไฟตอนท้ายเรื่อง ขออธิบายเผื่อใครจะไม่เก็ตเรื่องค่ะ(ชาวฟุตสึเอย์คงฉลุยแล้วมั้ง) จริงๆอยากสื่อถึงเรื่องของคุณฌาน(โจน ออฟ อาร์ค)ค่ะ อ้างอิงจากแม้ดคุณพี่-ฌาน มีฉากหนึ่งที่ฌานส่งกางเขนของตัวเองให้คุณพี่ค่ะ เลยหยิบเอามาเขียน(ตีขลุม)ประมาณว่าเป็นกางเขนที่ติดตัวฌานตอนที่ถูกเผา แล้วอาเธอร์จะส่งคืนให้แต่คุณพี่ไม่รับ บอกว่าให้เก็บไว้ เพราะสงครามยังไงทุกคนต้องทำเพื่อชัยชนะ อะไรแบบนั้น เลยเป็นเหตุที่ทำให้เมื่ออาเธอร์ไปเจอตอนที่กำลังหงุดหงิดเรื่องคุณพี่รู้สึกแย่จนร้องไห้ ว่าตัวเองทำอะไรร้ายๆใส่ถึงขนาดนี้แต่พี่ฟรานซ์ก็ยังรักอยู่

คอมเมนท์ส่วนตัว อยากบอกว่าตอนนี้เริ่มเขียนภาษาบรรยายไม่คล่องแล้ว พับเผื่อสิ = = ติดเขียนแนวเพ้อแบบบรรยายตัดประธานทิ้งจนเรียบเรียงประโยคไม่ค่อยถูก (เชื่อมั้ยว่าแค่นี้พิมพ์สองวัน เพราะเกลาภาษาไม่ได้) ท่อนท้ายพยายามทิ้งเรื่องแล้ว แต่มาย้อนอ่านดูเหมือนมันจบห้วนตามเคย คำไม่สวยเลยให้ตายเถอะ (เรื่องที่คิดว่าจบโอเคที่สุดก็ยังเป็นซีรีย์อันดีไฟน์ โธ่เว้ย ยึดติดของเก่าจริงๆเม่ย)

แต่ฟุตสึเอย์แบบที่อาเธอร์ซึนจนกลบเดเร่มิดเนี่ย มันน่ารักจริงๆน้า อร๊ายยยย

ขอบคุณสำหรับทุกคอมเมนท์และคำแนะนำค่ะ //โค้ง

ป.ล. ต่อจากเอนทรี่ที่แล้ว สรุปว่ามันคงจะจบลงด้วยดี(มั้ง) วันนี้ไปถึงจะเคลียร์ ก็กลายเป็นว่ามันเคลียร์แบบประชดประชันให้ เรื่องมันจบค่ะ จบจริงๆ แต่ฝ่ายเพื่อนเราไม่ค่อยพอใจที่จบแบบนี้หรอก เม่ยเองก็ไม่พอใจเหมือนกัน เรื่องจบแต่อารมณ์ไม่อยากจบจริงๆ ให้ตาย แต่เหนื่อยจะเคลียร์แล้วล่ะ

ป.ล.2 ทอนซิลอักเสบค่ะ ไม่ได้เป็นหวัดแต่ทอนซิลเป็นก่อนซะงั้น บ้าบอที่ซู้ดดดดด เจ็บคอชะมัด

ป.ล.3 ฉิบหอย สันด๋อยแล้ว สี่ทุ่มจะยี่สิบ สะเหรือกยังไม่ได้แก้แผนงานเสนอโครงการเลย อ้ากกกกก ป้าคิ้มกับคุณสมเฉะกบาลแยกแน่ๆ //ร้องไห้

Edit (ห้าทุ่ม) มาแก้คำผิด(+ขอโวยวายลงบล็อก ฮือออออ อยากนอนแล้วค่ะ)

ประสาทจะเสีย อะไรก็ช่างเถอะ ไอ้น้องคุโระบร้า มาแฮงก์ทำไมตอนตรูทำง๊านนนนนน //เขย่าจอ บ้าอที่ซู้ด นั่งแก้มาจะชั่วโมงหายไปในพริบตา คุณน้องคะ แค้นอะไรดิฉันนักหนา ถึงได้ใจร้ายกันแบบนี้ คืนนี้ไม่เสร็จไม่ต้องนอน ไม่ต้องนอนมันเลย โว้ยยยยยยย ยังไม่ได้ลอกเลกเชอร์ประวัติสังคมลงสมุดเลย สั่งส่งพรุ่งนี้อีก เฮียยุทธช่างใจร้าย ต่อไปจะงอนไม่เข้าเรียนสิบนาทีเลย //บ้าบอ

ไอ้กฎหมายลักษณะโจรสี่โต๊ะมันบังคับใช้หรือยังวะ = =a

ชาตินี้ตราบชาติหน้า ไม่ต้องมาเป็นเลขาชุมนุมอีกแล้ว ฮือ หมาอยากน๊อนนนนนนนนนนนนนน