[Fic] Until the dusk to the dawn

[Fandom] Axis Power Hetalia 

[Rate] 15+

[Pairing] Deep Blue x Green [Just guess 55+] 

[Note] อ่านช้าๆ อย่ารีบเลื่อนสกอร์ลบาร์ มันสั้นมากจริงๆค่ะ ถือว่าส่งเป็นออร์เดิร์ฟก่อนลงจานหลักละกันนิ

ระยะห่างของธรรมชาตินั้นมีเพียงทะเลกั้น
เคหสถานของเรานั้นตั้งอยู่ในบริเวณใกล้เคียงกัน แต่รั้วอาณาเขตนั้น กลับดูกว้างใหญ่เหลือประมาณ

สายลม... มิอาจหอบพาคำรักของข้าไปสู่ใจเจ้าได้ ตราบนานแสนนาน เท่าที่สุริยันยังปรากฏอยู่เหนือผืนฟ้า

จำต้องเฝ้ารอ จนกว่าคัคนานต์จะถูกครอบครองด้วยจันทรา
มีแต่เพียงช่วงเวลาแห่งความมืดมิด ตราบก่อนรุ่งอรุณเท่านั้น ที่เราจะได้เป็นตัวของตัวเอง

ไม่มีใครได้เห็น ไม่มีผู้ใดรับรู้สิ่งที่เกิดขึ้นใต้ราตรีทุกค่ำคืน

ณ ที่นี้ ดินแดนในอาณัติของจันทรา
เพียงผีสางนางไม้เท่านั้น ที่เป็นประจักษ์พยานในความรักของเรา . . .

ริมฝีปากอุ่นร้อนนั้นช่างหอมหวาน ชวนให้หลงใหลมัวเมาในรสสัมผัสยิ่งกว่าเมรัยชั้นเลิศ กลิ่นไอกรุ่นจากกายเจ้าช่างกำซาบนัก ผิวเนื้อสีงาช้างเนียนละเอียดยิ่งกว่าสตรีใดใต้หล้า จันทราสีขี้เถ้าอาบแสงโลมเล้า ขับความงามให้กระจ่างขึ้นอีกเท่าทบทวี
ไหนจะมรกตน้ำงามคู่นั้นอีกเล่า ฉ่ำเยิ้มเย้ายั่วนัก ยามใดที่แพขนตาระริกหรี่ปรือจ้องจับ ต่อให้ชายนักรักผู้นั้นจะมากด้วยประสบการณ์สักเพียงใด ก็ไม่อาจต่อต้านได้ ด้วยมนต์สะกดของนางไม้ผู้แสนงาม

บางที คำสาปแห่งเกาะบริเตนอาจจะมีอยู่จริง. . .

เปลวเทียนระริกไหว สะท้อนเงาร่าง ประสานกอดเกี่ยวแนบชิด ลมหายใจสั่นพร่าใกล้จะประสานเป็นหนึ่ง ไอร้อนระรวยเหนือริมฝีปาก ถ่ายถอนและทาบทับ ครั้งแล้วครั้งเล่าราวไม่รู้อิ่ม

ปลายลิ้นอ่อนนุ่มกระแซะดุน แลกเปลี่ยนทุกถ้อยความโดยไม่ต้องเอ่ยขยาย

เราไม่เคยบอกรักกันด้วยริมฝีปากและภาษาเสียง
มีเพียงดวงตาและภาษากายเท่านั้น ที่สามารถสื่อถึงกันได้ โดยไม่มีคำปฏิเสธกรีดย้ำให้ปวดใจ

เวลาแห่งความสุข ช่างสั้นนัก

อยากภาวนาให้ราตรีดำเนินเรื่อยไป อย่าให้เหยียบย่างสู่อรุณใหม่

แต่มันก็เป็นได้แค่เพียงฝัน

เช่นเดียวกับรักของเรา

ดีที่สุดเท่าที่ทำได้ ก็เพียงแค่เก็บทุกสิ่งไว้ในใจ ใช้ชีวิตตามครรลองที่ควรจะเป็น

เหม่อมองผืนฟ้า เฝ้าเร่งเร้าดวงตะวันให้เคลื่อนสู่สนธยา

เมื่อใดที่อาทิตย์ลับขอบฟ้า คำรักจึงได้เวลาบรรเลงตราบสิ้นแสงจันทร์ . . .

===========================================

[Postscript]

ไม่เคยเขียนอะไรสั้นเท่านี้จริงๆนะคะ (//ร้องไห้) ปกติถ้าชอร์ตฟิกจะตั้งให้ตัวเองเขียนให้ได้อย่างน้อยสามถึงสี่เคบี แต่ว่า อา ไม่ได้เขียนมานาน ฝืดมือจริงๆค่ะ

ต้นเหตุไม่มีอะไรเลยนอกจากความเพ้อ เพ้อเข้าว่าหาพล้อตไม่ได้ ฮ่ะๆ (เพ้อ อีส พล็อต กร๊ากกกกก) อยากเขียนฟิกเกี่ยวกับพี่ฟรานซ์(ซึ่งต้องมีอาเธอร์ด้วยแน่ๆ) บวกกับแอบจิตตก อยากเขียนอะไรแนวๆอิโรติก (//ด้านมืดหลุด) เลยฟิวชั่นกัน ออกมาเป็นฟิกนี้นั่นเองฮ่ะ =w=

ชื่อฟิกได้จากตอนฟังเพลง Before the danw ของ Evanescence ค่ะ ก่อนย่ำรุ่ง รู้สึกชอบคำว่า Dawn แปลกๆ เลยหาคำที่คู่กันดู ก็เลยเจอคำว่า Dusk มันเข้ากันอย่างบอกไม่ถูกแฮะ (ส่วนตัวชอบมากกว่าคำว่า Twilight อีกค่ะ) จับมารวมๆกันด้วยความรู้ทางแกรมม่าอันติดพื้น (เจ๊วี่รู้โดนด่าถึงครูคนแรกแน่เลยตรูเอ้ยยยย)

เรื่องนี้แอบรู้สึกว่าเขียนยากจริงๆค่ะ สั้นๆแค่นี้เนี่ยแหละ เพราะไม่ได้ลงโครงมาตั้งแต่แรกว่าจะเป็นอิโรติก เลยต้องพยายามคุมเรื่องไม่ให้หลุดไปทางนั้นเกินควร เน้นที่ความรู้สึกของพี่ฟรานซ์เสียมากกว่า มันก็เลยยาก เพราะถ้าเพ้อๆแบบ Undefine เน้นแต่ความรู้สึกอย่างเดียว หรือเน้นไปทางอีโรติกที่แฝงไปด้วยความรู้สึก มันยังคุมเรื่องได้ง่ายเสียกว่า อา แอบเสียดายทั้งฉากทั้งบทบรรยายที่นั่งปั้นไว้เหมือนกัน(//น้ำตาตกใน) แต่ในเมื่อมันไม่ได้มีความจำเป็นต่อเรื่อง ก็ต้องตัดทิ้งไป ฮ่ะๆ ตอนท้ายแอบรู้สึกว่าภาษาห้วนไปนิดหน่อยแฮะ แต่เกลาไม่ถูกแล้ว

รู้สึกว่าตัวเองอ่อนด้อยเรื่องการใช้ภาษาให้สวยอย่างแรง (//ร้องไห้) แล้วฟิกวันเกิดพี่ฟรานซ์จะทำยังไงดีวะเนี่ย ไม่อยากเขียนอีโรติกให้เป็นนิยายเปลือยจริงๆค่ะ เพราะเคยได้อ่านพวกนิยายแปลอยู่ที่นึง ชอบภาษาชิบหอย(//หลุดด้านมืด) เพ้อกันได้สามสี่นาทีเลย อา อยากทำให้ได้แบบนั้นจังค่ะ

สุดท้ายนี้ ขอขอบคุณสำหรับน้ำฝนและคอมเมนท์นะคะ //โค้ง

ป.ล. สังหรณ์ว่าพรุ่งนี้จะงานเข้า OTL ยังไม่ได้ลอกโครงการสอนวิชาเจ๊วี่เลย

ป.ล.2 หลงรักเจ๊ Taylor Swift กับ Celin Dion เข้าอย่างจัง ฟังเพลงที่ทำนองออกใสๆแล้วมันสบายใจดีแฮะ (แต่ช่วงที่ฮวบจริงๆ เอวาช่วยได้ค่ะ=w=)

ป.ล.3 รักพี่ไทย หลงพี่ฟรานซ์ คลั่งหม่องและพี่โก บ้าน้องแมท สุดท้ายมาตายที่วิชาประวัติศาสตร์สังคม //กระอักเลือด