เกิดอาการ ไม่มีอะไรทำขึ้นมาเมื่อคืน เอากล้องมาถ่ายรูปให้เปลืองเมมเล่น(เจริญมากเลย นังเมอิ กล้องนั่นแกเอาไว้ถ่ายโครงงานไม่ใช่เรอะ) สุดท้าย ออกมา ถ่ายรูปชั้นหนังสือเอามาแฉตัวเองเล่นๆเสียอย่างงั้น

 

 

ไล่จากบนสุดนะคะ ชั้นแรก ชั้นนี้เรียกว่าชั้นเก็บอุปกรณ์การ์ตูนค่ะ มีตั้งแต่ขวดหมึก จีเพ็น(ที่โดนแยกส่วนอยู่) กระดาษสำหรับวาดโดยเฉพาะ หนังสือสอนวาดการ์ตูน(ดูเป็นไกด์เวลามาตายตอนขึ้นโครงตัว) มีทิชชู่ที่แยกไว้ใช้ตอนลงหมึก(เพราะถ้าใช้ปนกัน เดี๋ยงคงได้เห็นทิชชู่ทั้งม้วนดำเป็นหย่อมๆแน่ค่ะ= =''') มีสึเคบุที่ได้มาสองภาพ อันนึงจากพี่มูนนี่(แม่นางปีศาจจามรีขาว)กับอีกอันเป็นของท่านแพนด้า(จ๊ออุล><) แฟ้มเก็บงานเก่าๆอิเมก็อยู่บนนี้แหละ มีรูปค้างอยู่เกือบสิบรูป วาดแล้วหมดไฟ รูปเน่า เลิกวาดไปก็มี= = ตัดเส้นเสร็จอันเดียว แต่อันนั้นจีเพ็นครั้งที่สอง(ครั้งแรกการ์ดท่านพี่นามิ) เน่าสนิทจนไม่กล้าเอามาลง เอิ้กกกก ส่วนสาวน้อยที่ห้อยนั่นพี่มูนนี่ให้ตอนงานมีทติ้งแฟนตาเซียกาย่าครั้งที่หนึ่งค่ะ รูปแม่นางลิลิธจากนิยายเรื่องบาบิโลนของพี่เขา บนชั้นมีที่คั่นหนังสือรูปเอรุยกับซาจิโกะอยู่(ลิลิธอยู่ระหว่างใช้งาน) ระหว่างหนังสือสอนวาดการ์ตูนมีโดบลีชแทรกๆอยู่ หาที่เก็บไม่ได้เลยลงเนี่ยแหละ ใกล้มือดีค่ะ

 ชั้นต่อมา ชั้นนี้ สวรรค์ของการ์ตูนเลย เอิ้กๆ เก็บการ์ตูนที่อ่านเกือบทั้งหมดอะ ทั้งไซยูกิ คุโรซากิ อิจิโกะ เอ้ย คุโรซากิ บริษิทส่งศพ(ไม่)จำกัด เมลล์ สื่อมรณะ แล้วก็สุดท้าย บลีชชชชชชชช(อันที่จริงเคยเอามิโดโระกับเอ็กซ์โฮลิกขึ้นชั้นไว้ด้วย แต่ว่ามันรก เลยเก็บออก ไม่ค่อยได้อ่านแล้วค่ะ ออกช้า ขี้เกียจตาม) แต่เพราะมันอยู่ระดับมือเอื้อมถึงที่สุด เลยมีของอย่างอื่นแทรๆไว้บ้าง อย่างแฮนดี้ พวงกุญแจหมวกเกี๊ยะกับอุลๆ แมกเน็ตจ๊อกะอุลๆ(ส่วนโทรศัพท์บ้านไร้สายนั่นไม่เกี่ยวฮะ ตอนนั้นเอามาใช้แล้วลืมเก็บ)

ชั้นสาม อันนี้เอาไว้เก็บนิยายที่อ่านบ่อยๆค่ะ มีเข็มกลัดบลีชทั้งถุงอยู่ด้วย ส่วนชั้นสี่ อ่า ตำราพิเศษค่ะ มีหนังสือชีวะสอวน.อยู่สามเล่มแค่นั้น(โล่งมากเลย ชั้นนี้)

 

 

มาว่ากันต่อที่อาร์ตบลีช

รูปนี้ วาดเมื่อคืนค่ะ ถ่างตาถึงตีหนึ่ง ว่าจะตัดเส้นด้วยแต่ไม่ไหวแล้วเลยนอนก่อน

ตื่นมาเก้าโมงเช้า ว่าจะตัดเส้นให้ได้ สุดท้าย ก็ไม่รอดฮะ

มือไม่นิ่งพอง่า ไม่ได้จับจีเพ็นมาสองเดือนกว่าๆ เหมือนถอยกลับไปเริ่มที่ศูนย์ใหม่เลย>< และเพราะไม่ได้ใช้นาน หมึกแห้งค่ะ ข้นมากเลย เจ้าคาเมลเนี่ย ผสมน้ำแล้วอะไรแล้วก็ไม่ค่อยดี(เมื่อก่อนก็เน่าๆพอแล้ว ตอนนี้ยิ่งแย่ใหญ่) โทรไปบ่นให้พี่นามิฟัง(กวนพี่เขาอีกแล้ว นังเมอิ)สุดท้าย รอซื้อหมึกใหม่ดีกว่าแฮะ

สรุปแล้ว ดูเส้นดินสอไปก่อนละกันนะค้า

 

 

 

รูปนี้ เอากล้องถ่ายเอาค่ะ สังเกตุได้เลย ว่าแสงแฟลชเป็นวงขาวๆ= ='''' สาเหตุอันเนื่องมาจาก อิเมไม่มีแสกนเนอร์ค่ะ เครื่องเก่าท่านถึงแก่อสัญกรรมตามพริ้นเตอร์ไปแล้ว รอเปิดเทอมก่อน ท่านพ่อถึงจะซื้อเครื่องใหม่ให้(T^T แล้วอิชั้นจะพิมพ์ฟิกอ่านยังไงล่ะทีนี้) 

 

ดูกันออกมั้ยเนี่ย ว่าใครกับใคร

 

 

 

เฉลยฮะ ซาเอลกับอิลฟอร์ท

รูปนี้ เป็นแฟนอาร์ตรูปแรกที่วาดเลยด้วย ไม่เหมือนเลยแฮะ แถมรูปเน่าอีก

นึกยังไงถึงวาดคู่นี้?

คงอิทธิพลจากฟิกที่เขียนฮะ Pleasa, kill me with your mercy hands คู่ซาเอลอิลฟอร์ท(นังเอี้ยงโรคจิตมาก สนใจไปอ่านได้ฮะ ลงที่บอร์ดเดธไปแล้ว)

เมื่อคืนมันไม่อยากนอนด้วย(โดนไล่ให้ปิดคอมตั้งแต่สามทุ่มครั่ง เซ็งเป็ด) โทรหาใครก็ไม่ได้ เลยระบายกับรูปเนี่ยแหละ(หลังจากเล่นกล้องไปสักพัก)

 

 

รูปนี้ ถ้าใครอ่านในฟิกแล้ว(คงมีคนอ่านหรอกนะ ฟิกบ้าๆนั่นน่ะ) คงพอเข้าใจเหตุการณ์(มั้ง)

เป็นเรื่องราวหลังจากฟิกจบไปแล้ว เจ้าเอี้ยงจัดการเอมบลามมิ่ง(แต่งศพ)พี่ชายตัวเอง(อันที่จริงคือนังเมอิวาดผ้าเปื้อนเลือดไม่ได้ค่ะ เลยแถไปอย่างงั้น= =)

ปากอิลฟอร์ท ดูเหมือนกว้างนะ แต่อันที่จริงมันเป็นรอยเย็บฮะ เส้นกลางท้องก็รอยแผลที่โดนเย็บ

เคืองกล้องนิดนึง ตรงที่อุตส่าห์ฝนเส้นไว้ตั้งหลายที่ ตรงเปลือกตาแต่เส้นเยอะมาก เพราะตั้งใจจะให้มันดูยุบลงไป เหมือนตาโดนควักไปแล้ว(ตามในฟิก) แต่ออกมา ไม่ค่อยเห็นเลยแฮะ เซ็งบุ่ย

 

ตอนวาดนั่งฟังเพลงไปด้วยเพลงนึง บีบีซีของเอี้ยงนั่นแหละค่ะ เพลงPinkจับแค่ฟีลเสียง มันเข้ากันดีนะ

 

 

ถเถามว่า ส่วนไหนวาดยากสุด ผ้าค่ะ เสื้อผ้ากับผ้าปูเตียงเนี่ยแหละ วาดโคตรยากเลย ต้องเปิดแบบตามหนังสือดู อีกจุดนึงก็ตรงรอยเลือดบนตัวอิลฟอร์ท(ไม่แน่ใจว่ามี เหมือนลบไปแล้ว) อันนั้นเปิดคุโรดูแบบเอาค่ะ ว่าเลือดแฟ้งๆกับที่ยังจับข้นๆเป็นยังไง

 

 

ไม่ได้จับดินสอวาดจริงๆจังๆมาเกือบสามอาทิตย์ ยังไงก็ฝากติชมด้วยนะคะ