พักหลังๆ เริ่มรู้สึกมาตลอด ว่าชีวิตอิเมกำลังขาดอะไรบางอย่างไป

มันก็เหมือนวันปกติแหละ แต่มันโหวงๆไปหน่อย

เหมือนเวลาไม่ได้เจอคนที่เราแน่ใจว่า เฮ้ย ต้องอยู่ตรงนี่แน่ๆ

 

รู้สึกแปลกๆแฮะ

 

 

โหวงมากๆ ช่วงนี้ แต่ตอบไม่ถูกว่าทำไงถึงจะหาย เล่นคอมก็แล้ว อ่านหนังสือก็แล้ว เรียนๆๆก็แล้ว ทำยังไงก็ไม่หาย แปลกชะมัดเลย

 

หรือเพราะเมื่อก่อนเจอตลอด เลยไม่รู้สึกอะไร

 

 

 

 

เซ้งว้อย ไม่มีแล้บให้ทำเนี่ย

 

เริ่มรู้สึกว่าอิชั้นก็เวิร์คอโฮลิก ไม่ก็แลโบทาลิซึมไปเสียแล้ว ปกติทุกอาทิตย์ต้องออกไปทำแล็บ แต่สองอาทิตย์ที่ผ่านมาได้อยู่บ้าน

ควรจะดีใจ แต่ทำไมมันโหวงๆฟระ

เหมือนชีวิตมันขาดหาย

 

หรือจะเสพติดการเท่าแล็บไปแล้ว โอ้วม่าย นี่ตรูเป็นบ้าอะไรฟระ

 

ที่ปรึกษาขึ้นเหนือค่ะ ไปเชียงรายอาทิตย์ที่แล้ว เห็นบอกกลับวันนี้ ส่วนอีกสองอาทิตย์หน้าท่านก็ติดแล็บของท่าน

เดือนนึง... เหมือนจะขาดใจตาย

 

คิดถึงกระต่ายเซมบง งูน้อย แล้วก็พี่ดูกชะมัดเลยอ้ะ

คิดถึงพี่ดูกห้อง01 จะได้ว่าโดนพวกพี่ค่าย+อิชั้นจับแต่งตัวซะเละเลย

อยากไปแล็บจังเลยแฮะ

 

ทำอีกสองครั้งก็ต้องปิดแล้บแล้ว โอ้ว แล้วอิชั้นจะไม่ลงแดงหรือนี่

 

 

(ไร้สาระว่ะ เอนทรี่นี้ ต่อไปจะไม่ทำแบบนี้อีกแล้วคร้าบบบบบบ)

(คราวหน้าเขียนเรื่อประวัติน้ำชาดีมั้ย หรืออะไรดี อยากเอาสาระใส่มั่ง มันรั่วเกินไปแล้ว)